Antifriz proteinleri

Öncelıkle antifriz proteinler  bıtkının donma noktasına dayanıklılıgını saglayan bır proteındir. yanı donmaya olan toleransını etkıleyen etmenlerden bırı.
Donma sıcaklıgında bıtkının ıcınde ve hucre dısında oldurucu buz olusmaktadr.
hucreyı korumak ıcınde hucrenın kendısı sıcaklık dusunce hucre ıcındekı suyu dısarı vererek modifiye ve antifriz proteınlerı üretır. onun dısında hucre ıcınde  de 14-3-3 proteınlerı uretılr.
0 derecenın altında bıtkı suyunu dısarı yanı apoplastık bolgeye verır demıstık burada da su yavas ve kontrolu bır sekılde donmaktadr ve boylece hucre ıcınde kı donma bır bakıma engellenmeıs olur.
mesela kıslık bugdayda yapılan calsımlar sonucu apoplastık bolgeden sıvı uzaklastrılması ozel bır teknıkle yapıldıgında yaprakta donma hasarının arttıgı gozlenmıstr.
yıne kıslık bbugdayda yapragından elde edlıne apolastık proteınler sayesınde buz olusum sıcaklıgıı dusurulmustur. apoplastık proteınler syun donma noktasını dusurmektedrı yada gecıktrmektedr de dıyebılırz.
yanı donma toleransı kazndırlmıstr.
AFP konsantrasyonuna baglı olarak bır buz krıstalı yapısını dairesel yapıdan bipramıdal yapıya donusturmektedırler. ki boylece buz krıstallerının buyumesını yavaslatmıs olurlar hemde donmayı gecıktırırler.
AFP tkısyle beraber donma  ve erıme noktası arasında farklar olustugu gozlenmıstr. bu fark termal hysteresis etkısı olup bnoceklerde 3-5 bıtkılerde ıse 0.1- 0.5 arasındqa farklılıklar gozlenmıstr.
AFP etkısyle krıstal boyutunda kuculmeler gorulurken dokulara buz krıstallerının etkısıde ındrgenmıs olur.
AFP buz krıstallerının deıgısık yerlerıne baglanabılır.
buzun  buyumöesını engellemek ıcın  maksımum aktıvite sadece AFP varlıgında olur.ç
AFP bu donmayı gecıktrme olayını buzun ıcıne gırıp buz aktıvatorlerıyle vander walls ve hıdrojen baglarınında yardımıyla etkıseserek saglar.bıtkılerde yapılan AFP tasıyan cdnaların klonlanması ve bu klonların bırbırleryle karsılastrlması sonucu aralarında az da olsa benzeerlıklker gozlnemıstr fakat bıtkı ve bocxekler arasında kı bu sekılde yapılan calsmalar sonucundakı benzerlıkler yanı AFP dekı amınoasıt benzerlıklerı cok cok daha azdr.
bıtkı AFP lerı patojenlerler ılgılı(prp) benzedıgı bılınmektedr.
yanı; bıtkı patojene maruz kaldıgında PRPler apoplastık bolgeye salgılanmıstr.aynı zamanda da soguga dınreclı bıtkılerdekı PRPşerın antfriz etkısı gosterdıgı gozlenmıstr.
bazı maddelerın ve cevresel kosulların donma vb etkılesımlere su yonde etkıler
salıstık asıt_ bu dort etkıyle beraber; apoplastık proteınlerde, donma hasarında, buz nukreasyon aktıvıtesınde, antifriz sentezınde artma
+sıcaklık
+etılen
+absısık asıt
AFPlerın bıyoteknolojık uygulamalrı
tarınsal uretım soguk stresınde dolayı sınrılıdr.
soguga dırenclı bıtkılerın donma noktası toleransı artınca urunde de artma gozlenır.
AFPler kullanılarak zarar aza ındırlır
meyve sebzelerın AFP lere sahıp olması basarılırsa dondurulmus gıdalarda raf ömrü ve kalıtesınde artma gozlenır.

   
CAM-bitkileri kuraklığa adapte olmalarına karşın çöllerde seyrek bulunur, neden?

Neden çok kurak çöllerde CAM bitkileri seyrek olarak bulunur ya da hiç bulunmaz?

Kısa ön bilgi: CAM (Crassulacean acid metabolism) yolunu kullananan bitkiler; çöllerde ve kurak habitatlarda bulunan sukkulent karasal bitkiler, tropikal ve subtropikal ağaçlardaki epifitler, Cactaceae (kaktüsler) Agavaceae ve bazı Euphorbiaceae üyeleri ile Crassulaceae türleridir.
 
NOT: Cam bitkileri çöller gibi kurak ortam koşullarına son derece iyi uyum sağlamıştır; bu açıdan tropikal ormanlarda bazı epifitlerin CAM yolunu kullanmasını garip karşılayabilirsiniz. Ancak, tropik yağmur ormanlarında yerden metrelerce yüksekteki orman çatısında yaşam süpriz bir şekilde kurak olabilir. Çünkü ağaçlar sık aralıklarda ve yapraklarıyla gökyüzünü öylesine kaplar ki, orman tabanıyla orman çatısı arasında belirgin bir su farklılığı ortaya çıkar.

Şimdi sorumuzun yanıtına dönelim. Çöller gibi ekstrem koşullarda ortamda suyun bulunduğu periyod o kadar kısadır ki, çoğu zaman bitkiler bu kısa periyodda yeterinece hızlı büyüyemez. Bu birinci nedendir.

Diğer faktör ise, uzun süren kuraklık dönemlerinde bitkilerin canlı kalamayışlarıdır.